ஒரு நண்பர் வந்தார்.

''உன்னிடம் ஒரு கேள்வி!'' என்றார்.

''கேள்!'' என்றேன்.

''அறிவு என்றால் என்ன?'' என்றார்.

''எனக்குச் சம்பந்தமில்லாத ஒரு விஷயம்!''

''அது எனக்குத் தெரியும்.... அதற்குச் சம்பந்தம் உள்ளவர்கள் அதைப் பற்றி என்ன சொல்கிறார்கள் என்பதையாவது சொல்லலாமே...?''

''அதை வேண்டுமானால் சொல்கிறேன்... கன்ஃபூஷியஸைப் பார்த்து ஒருவர் இதே கேள்வியைக் கேட்டாராம்... அதற்கு அவர் சொன்ன பதில் என்ன தெரியுமா?''

''சொல்!''

''தனக்குத் தெரிந்ததைத் தெரியும் என்றும் தெரியாததைத் தெரியாது என்றும் அறிவதுதான் அறிவு''

''இன்றைய மனிதர்கள் தெரியாததைப் பற்றியெல்லாம் தெரிந்தது மாதிரி பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்களே...?''

''என்ன சொல்கிறாய்?''

''சந்திக்காத கடவுளைப் பற்றி சகல புள்ளி விவரமும் தந்து கொண்டிருக்கிறார்களே...!''

''உண்மைதான்... ஒப்புக் கொள்கிறேன்!''

''அப்படியானால் நான் ஒரு கதை சொல்கிறேன்.... கேட்கிறாயா...?''

''சொல்... கேட்கிறேன்!''

நண்பர் கதை சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

ஒரு பலூன் வானில் பறந்து கொண்டிருந்தது. அதில் ஒருவன் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தான்.

அவன் வழிதவறிப் போய் ஒரு வயல்வெளியில் இறங்கிவிட்டான். அது எந்த இடம் என்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை.

அப்போது வயல் வரப்பு வழியாக ஒருவர் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார்.

நல்லவேளை! வழிகாட்டுவதற்கு ஒருவர் வந்துவிட்டார் என்ற நம்பிக்கையில், ''ஐயா! இப்போது நான் இருக்கும் இடம் எது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.. உங்களுக்குத் தெரிந்தால் கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்...'' என்றான்.
அவர் சொன்னார்.

''கோதுமை வயல்களுக்கு நடுவில், ஒரு பெரிய சிவப்பு பலூனில் பாதுகாப்பாக உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள்.''

பலூனில் இருந்தவர் சொன்னார்.

''ஐயா! நீங்கள் ஒரு அக்கவுண்டண்ட் என்று நினைக்கிறேன்!''

''எப்படிக் கண்டுபிடித்தாய்?'' ''நீங்கள் சொன்ன பதில் சரியான புள்ளி விவரங்களுடன் இருந்தது. ஆனால், எதற்கும் உபயோகப்படாமல் இருந்ததே... அதை வைத்துத்தான் Ôஅக்கவுண்டண்ட்Õ என்று கண்டுபிடித்தேன்!''


நண்பர்களே! நம் வாழ்க்கைக்குப் பயன்படாத எந்த ஓர் ஆன்மிக உபதேசமும் நம்மை மேம்படுத்த முடியாது!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

MYTHICAL BEASTS ----I

Classical - Part 1 1.          Salamander: Although this species of Urodela (amphibians with a lizard-like appearance) is certainly real, the classical civilizations   believed   they   had   occult   properties.   For instance, although Pliny the elder was smart enough to distinguish the Salamander from actual lizards (in a taxonomical sense), he also held a belief that they could extinguish fire with their bodies. The Talmud (a Jewish Rabbinic text) states that smearing yourself in the blood of a salamander will make you immune from fire, and some believed that the creature was so poisonous that just by climbing around a tree it would poison its fruit so badly that anyone who ate even a single bite would perish immediately. 2.          Faun: Half human and half goat, the Faun of classical mythology is often related to the wood-god Pan. Sometime...
Read more

The Noir thriller ----Page 4

Victims of Circumstance Both the hard-boiled investigator and the career criminal have the kind of masculine competence that enables them to achieve some degree of mastery in a hostile world, however temporary and limited it might be. Even Harry Fabian, though he is in most respects a failure, can, like Rico or Scarface, be compared to counterparts in the world of business, gifted with energy, perseverance and enough nous to enable him, in his small way, to thrive: ‘He was not quite an ordinary person: he had highly developed intuitions, proceeding from long cumulative experience of the customs of the City’ (21). He knows what he is doing, and is single- minded in the pursuit of his own interests. Like most other criminal protagonists, he will end as a victim, but he will at least have put up a plausible fight before becoming a casualty in the conflict. In many noir thrillers of the period, however, the protagonist is a victim throughout, one of t...
Read more

Life Blood --XIII---Page 41

I n moments I was heading down the snowy drive, south toward my home (which had been hopefully put back together). I pushed the pace, mesmerized by the snow, and tried to decide what to do next. The thug Ramos had stolen some second- generation interview footage from me, but now I had a tape of something a lot more interesting. When I pulled into my street, the time was just past eleven and I was thinking about calling Lou, or Steve, or both. But then I saw something odd. A woman was walking down the steps from the lobby of my building, a woman I recognized from somewhere. Her hair was tangled and she was wearing black jeans and a black sweater. It took a second before I finally processed the fact it was Carly Grove. And she seemed frantic. I assumed she’d come in a cab, but she had my home phone number, so why would she come over if I didn't answer? New Yorkers don't just drop in. A social no-no. Maybe the reason had something to do with how she looked...
Read more